arrow_drop_up arrow_drop_down
17 januari 2018 

OP BEZOEK BIJ: RACHEL KORFKER IN ZUID-AMERIKA

RACHEL KORFKER IN ZUID-AMERIKA:

“Mijn buitenlandse ervaring heeft mij rijker gemaakt als persoon”

Facility Management studente Rachel Korfker ging tijdens haar studie maarliefst twee keer naar het buitenland: ze deed een internationale stage en een study abroad. Ze is sinds kort weer terug in Nederland en wij zochten haar op.

YES: Ik heb de eerste vraag nog niet eens gesteld en je straalt al! Bijna onnodig om te vragen: hoe heb je jouw buitenland avontuur beleefd?

Rachel: Het was echt geweldig, en dan te bedenken dat ik facility management heb gekozen in plaats van hotelschool zodat ik geen verplichte stage in het buitenland hoefde te doen! De ervaring heeft me rijker gemaakt als mens en dit is een ervaring die niemand mij meer afneemt.

Y: Hoe ben je dan alsnog in het buitenland terecht gekomen?

R: Na de start van mijn studie bedacht ik me dat het misschien toch bijzonder zou zijn om naar het buitenland te gaan. Ik had hiervoor Spanje in gedachten: niet te ver weg maar wel een heel andere cultuur. Om alvast Spaans te leren ging ik in de zomer vier weken naar Barcelona, ook zodat ik kon proeven hoe het zou zijn om voor langere tijd van huis te zijn. Toen stelde mijn docent ineens een stage in Mexico voor, een heel stuk verder van huis! Toch heb ik besloten om te gaan.

Y: Wat stoer van je! Kan je vertellen wat voor stage je hebt gedaan en wat je allemaal mocht doen?

R: “Ik begon in eerste instantie als conciërge bij Karisma Hotels & Resorts. Dit had ik al snel onder de knie en dus vroeg ik om extra taken. Vandaar dat ik ook receptiediensten mocht gaan doen. Dit is heel bijzonder want de lokale mensen moeten hiervoor een speciale opleiding behalen aangezien je te maken krijgt met het tekenen van contracten en dergelijke. Vlak daarna ging mijn stagebegeleider naar een andere locatie en kreeg ik de keus om mee te verhuizen en dat voelde goed dus dat heb ik gedaan. Achteraf de beste keuze want ik werd direct haar assistent general management en was eindverantwoordelijk in de avonduren. Lang verhaal kort: ik heb ontzettend veel mogen leren in die korte periode!”

Y: Dat moet echt een rollercoaster geweest zijn, wat een geweldige mogelijkheden heb je gekregen! Hierdoor had je natuurlijk veel contact met niet alleen gasten maar ook het lokale personeel. Heb je veel gehad aan je beheersing van de Spaanse taal?

R: “Ja en nee; de gasten die naar het hotel komen waren veelal buitenlands en spraken vooral Engels. Maar de lokale mensen met wie ik werkte, en dan vooral degenen die achter de schermen aan het werk zijn zoals de housekeepers spreken alleen Spaans. Dus om met hen te communiceren moest ik wel Spaans spreken en vaak ook handen en voeten gebruiken.”

Y: En dan kom je na zo’n avontuur terug in Nederland en denk je, ik ga gewoon nog een keertje?

R: “Ja eigenlijk ben ik direct na terugkomst al begonnen met het plannen van de volgende reis. Ik heb toen gekozen voor een minor in Argentinië, dat betekent dat ik ging studeren aan de hogeschool daar.”

Y: Hoe zag jouw gemiddelde schoolweek in Argentinië er uit?

R: “Ik heb gekozen om me te verdiepen in toerisme dus ik kreeg hele leuke vakken zoals gastronomie, hotel design & architectuur en toerisme. Alle lessen waren in het Spaans en ik was ook de enige internationale student. Ik was zeker in het begin al een groot deel van de week bezig om alles te vertalen en begrijpen. Ik kon wel Spaans, maar in Argentinië heerst weer een ander dialect en dat was wel even wennen. Er was ook Spaanse les speciaal voor internationale studenten, maar doordat zij weer andere opleidingen volgden zag ik hen bijna nooit. Als ik niet naar school hoefde ging ik vooral reizen of leuke dingen doen met mensen die ik daar had leren kennen.”

Y: Wat voor cultuurverschillen merkte je vooral?

R: “Op schooldagen merkte je dat tijd een veel minder grote rol speelt. Ik kon rustig drie kwartier te laat in de les komen, niemand die dat erg vond want je bent zelf uiteindelijk verantwoordelijk voor je studie. De docenten hebben bijvoorbeeld allemaal een privé e-mailadres waarmee ze je mailen, zo kreeg ik laatst nog een mailtje hoe het met me ging. Dat is wel even anders dan de striktheid in Nederland! Ik mailde dan wel met docenten, maar veel communicatie ging nog via papier; er is veel minder gedigitaliseerd dan in Nederland. Verder draait alles om eten: je gaat niet naar een supermarkt maar naar een groenteboer, een visboer, een slager en de bakker. Ik merkte wel dat je als toerist echt goed moet opletten als het gaat om prijzen. Zelfs voor een trosje bananen betaal je meer dan de locals als je niet oplet. Hier kwam mijn Spaans toch wel goed van pas!”

Y: Zorgden deze verschillen er ook weleens voor dat je Nederland miste?

R: “Ik heb Nederland eigenlijk niet zo gemist, wel familie natuurlijk maar met Skype en Whatsapp is de afstand eigenlijk maar klein. En chocolade heb ik gemist, want dat is in Zuid-Amerika een stuk duurder en bevat veel meer suiker!”

Y: Vooral je stage was echt facilitair gericht, wat zijn volgens jou de grootste verschillen tussen facility management in Zuid-Amerika en in Nederland?

R: “In Nederland is alles ontzettend gereguleerd, in Zuid-Amerika praktisch niet. Ze denken niet vooruit, waardoor het goed kan zijn dat als een lamp stuk gaat, het vier weken kan duren voordat deze is vervangen. Zoals ik het heb ervaren bestaat facility management niet echt, in ieder geval in de hotellerie. Daar is het meer onderverdeeld in de verschillende vakgebieden zoals housekeeping, conciërge services etc. Of het beestje heeft een andere naam en valt onder bijvoorbeeld het general management.”

Y: Je geeft aan dat Nederland meer gereguleerd is dan Zuid-Amerika, vond je dit lastig?

R: “Ik vond het vooral bij thuiskomst lastig. Ineens wordt er weer van alles verwacht zoals op tijd komen, alles moet aan regeltjes voldoen. Je gaat dan ook pas merken dat we in Nederland eigenlijk helemaal niet op elkaar als mens zijn gericht of op het opbouwen van relaties, terwijl dat de essentie is voor Zuid-Amerikanen. Dat laatste vond ik ook echt het leukste aan mijn periode in het buitenland: het tijd nemen voor elkaar en aandacht besteden aan relaties onderling. Het gebrek daaraan in Nederland vond ik lange tijd moeilijk.”

Y: Welke tips zou je meegeven aan studenten die ook naar het buitenland willen?

R: “Lees je goed in over het land en de cultuur. Bedenk of de cultuur bij je past en of je ertegen kunt. Je moet heel flexibel ingesteld zijn. Verder zou ik zeggen: laat het over je heen komen, gooi jezelf in het diepe want daarvan leer je het meest en stel je open voor anderen.”

Over de schrijver
Studenten inspireren en enthousiasmeren voor een buitenland stage is mijn passie. Door middel van blogs, tips, verhalen van andere studenten en een goede begeleiding helpen we jaarlijks tientallen studenten aan hun droomstage.
Reactie plaatsen